Psychoterapia dla młodzieży

Wsparcie w dojrzewaniu.

Dojrzewanie to okres burzliwych zmian psychicznych i fizjologicznych, w trakcie których kształtuje się tożsamość osoby. Gdy zmiany te okazują się destabilizujące, przerastające, warto zwrócić się o pomoc. Czasem wystarczy nieduże wsparcie, aby sobie na nowo poukładać świat, a czasem potrzeba głębszej pracy by wypracować stabilną osobowość i satysfakcjonujący sposób wchodzenia w relacje ze światem.

Zaburzenia odżywiania. Anoreksja, bulimia.

Zmiany  w podejściu do jedzenia są powiązane ze zmianami stosunku do siebie, do swojego ciała, a także do ważnych osób i świata. Mogą być reakcją na przeżytą traumę.  Kontrolowanie jedzenia może wynikać z potrzeby odzyskania kontroli nad swoim życiem, prób odzyskania poczucia własnej wartości i sensu. Wszelkie zaburzenia jedzenia, traktowanie jedzenia jako sposób osiągania innych niż odżywianie celów powinno być sygnałem do szukania pomocy.

Zaburzenia zachowania.

Zaburzenia zachowania w okresie dojrzewania mogą przybierać bardzo ekspresyjne/spektakularne formy - agresji, eksperymentowania z narkotykami, przekraczania wszelkich możliwych norm społecznych. Mogą też ograniczać się do trudności szkolnych i rodzinnych. Jedne i drugie są sygnałem przeżywanych trudności, wewnętrznego cierpienia, niemożności znalezienia dla siebie miejsca w grupie rówieśników, w rodzinie, zagubienia poczucia własnej wartości i szacunku do siebie. Warto na nie popatrzeć jak na wołanie o pomoc.

Depresja, Lęk, zaburzenia afektywne.

Smutek, lęk, bezsilność, niemoc najbardziej się kojarzą z psychicznym cierpieniem. Czasem jednak przybierają formę agresji, manii, nienaturalnie podwyższonego nastroju i wyolbrzymionego poczucia własnych możliwości, braku granic. W jednym i drugim przypadku mogą potrzebować profesjonalnej pomocy psychoterapeutycznej, często wspartej pomocą psychiatryczną i lekami pomagającymi wyjść z  najgorszego - czarnej dziury, lub utraty poczucia rzeczywistości.

ADHD

Trudności wynikające z nadruchliwości i zaburzeń uwagi mogę się nasilać w wieku nastoletnim i łączyć z innymi trudnościami rozwojowymi i wyzwaniami tego okresu, tworząc mieszankę (wybuchową), z którą trudno samemu sobie poradzić.

Trudności społeczne, rodzinne.

Jedną ze współczesnych  plag w życiu społecznym jest nieustanne poddawanie siebie i wszystkiego wokół ocenom, co może być szczególnie dotkliwe dla wrażliwych i poszukujących ideału nastolatków. 
Ocenianie jest sposobem nawigacji w świecie dóbr i wartości, pozwala nam wybierać wśród nieskończonych opcji. Ma też jednak swoją ciemną stronę: bywa że staje się uzależnieniem i samoudręczeniem. Zarówno w odniesieniu do zadań jako perfekcjonizm jak i wobec siebie. Nieustanne samoocenianie się i krytykowanie siebie powodują trudności w utrzymaniu stabilnej samooceny i poczucia własnej wartości. To z kolei bardzo utrudnia relacje z innymi osobami zarówno w rodzinie jak i środowisku rówieśniczym. Fobie społeczne często zaczynają się w okresie pokwitania i koncentrują wokół obawy przed oceną przez innych ludzi skupionych w stosunkowo małych grupach, prowadzącej do unikania sytuacji . Trudności społeczne mogą skutkować trudnościami w rodzinie i odwrotnie, trudne sytuacje rodzinne, takie jak choroba, rozwód rodziców, rozpad rodziny, przemoc, uzależnienia mogą powodować uogólnione trudności społeczne.
Umów się na konsultację >